savaş

yani iki saatlik psikolojik savas verdim...babamı cok severım ama yan yanayken hiç anlasamayız kesin kavgayla sonuclanır konusmalarımız ,kişilik olarak o na cektıgım ıcın iki keci misali surekli kavga modundayız.şimdi ne guzel dısarı cıktı bende kendı ısıme bakarım derken bır telefon kalk gel al bızı hadı hayırlısı dedım kalktım gıttım ama nerde yanındakı arkadasını gorur gormez (ikiksi bırlıkte tam bır korler sagırlar bırbırını agırlar vakası)sıctıgımın farkına vardım ama yapacak bısey yoktu.geldıler arabaya bındıler ve gercekten beni yiyip bitirdiler tam iki saatlik surenın sonunda eminim ki hayatımın sonundan rahat bi 2 yıl gitti ulan zaten cok yasamıycam biliyorum bide böleee hiç olmuyyoo be.