"Bazıları asla delirip kendini kaybetmez. Kimbilir, bu insanların ne korkunç hayatları vardır!" C.Bukowski

28 Eylül 2008 Pazar

////the gulag orkestar

kulagımda ipod sahılde oturdum bos bos denıze ve adalara baktım durdum hava kararmıs artık sıkıldım dıye dusunuyorum yine bunu bile dusunmektende sıkıldım orası ayrı ...bu havada etrafta bir tek ben varım zaten delilik buna dıyolar dediler ...aslında sıgara ıcmem ama agzımda bitane black var derin derin cekiyorum karanfiller cıtırdıyo..kardesımı beklıyorum gelsın artık özledim cok..diyolarki artık dibine vurdun olum bi hayat sec ve onu yasa ama cok zor ben ne zmn bole oldum hatırlamıyorum acaba "p." ile yatınca mı yoksa onla zaten tanısmadan mı vurmustum dıbe ...acaba nasıl tekrar ayaga kalkarım zevk almaya baslarım hayattan hıc bır fıkrım yok..aslında mutlu olmam lazım farkındayım yaptıgım nankorluk ama ne bilim olmayınca olmuyor işte .bir duzen lazım ama nasıl..bırını mı bulsam ne yapsam ...

6 yorum:

camilla dedi ki...

insan yanında birini arıyor bazen, bu doğru. çözümün bu olduğuna inanıyorsan bul birini dicem ama aramakla olmuyor ki.. çünkü ister istemez bi hayalin oluyo işte şöyle biri olsun böyle biri olsun. o bulduğun da hayallerinle kesişmeyince sonu daha kötü olabilir belki bilmem.
bu arada bukowski'den birkaç dize yazmışsın, gözümden kaçmadı=)

hebelehübele dedi ki...

dogru diyosun umdugunla buldugun hıcbır zmn aynı olmuyor ne yapalım :(( bukowskiye gelince bu dizeler benim sonum olacak dıye korkuyorum

Üfürükten Prenses dedi ki...

kimseyi bulma..
bu halinle birini bulsan da can yakarsın..
sen birkaç zaman daha ipodla sahillerde takıl..
iyi gelir..
uzun zaman olmuş bloguna gelmeyeli şimdi farkettim :P

hebelehübele dedi ki...

bende simdi fark ettim uzak kalma öyle cook...

gerbera_ferezya@hotmail.com dedi ki...

nasıl yani...!!!!

mimi wonka dedi ki...

Birini mi bulsam ne yapsam ilginç bir duygusuzluk veriyor okuyunca. Hani yukarda söylediklerini çürütür cinsten.Güzel kelimelerden oluşmuş yazı, sevdim... Önce kendini kabullenmeli insan başka birini kabullenmeden önce, ya da Bukowski'den replik çalayım;

Kaçış yok, etki yok, etkisizlik yok. Kendimizi zarar hanesine yazmaktan başka çare yok. Oynayabileceğimiz bir hamlemiz kalmamış. Mat olmuşuz.

The Gulag Orkestar dinleyip bunları hissetmek de güzel tabi, saygılar.